Η μουσική του Σρι Σουάμιτζι είναι κάτι περισσότερο από ψυχαγωγία, αφορά επίσης τη θεραπεία και την αρμονία. Η ιδέα είναι ότι κάθε ήχος έχει μια συχνότητα και αυτές οι δονήσεις μπορούν να επηρεάσουν τόσο το ανθρώπινο σώμα όσο και την ίδια τη φύση. Αυτό συνδέεται και με την αρχαία ελληνική σκέψη: Φιλόσοφοι όπως ο Πυθαγόρας πίστευαν ότι η μουσική είχε τη δύναμη να θεραπεύει την ψυχή και να ισορροπεί το σώμα, επειδή το ίδιο το σύμπαν ήταν χτισμένο στην αρμονία και τον αριθμό. Παρόμοια με αυτό που οι Έλληνες έλεγαν για τη «μουσική των σφαιρών», ο Σρι Σουάμιτζι δημιουργεί ήχους που βρίσκουμε στη φύση, τα ζωντανά όντα, τα στοιχεία της φύσης, τα αστέρια. Η εμπειρία του χρονολογείται πάνω από τρεις δεκαετίες.

Οι ακολουθίες των σόλο έργων του εναλλάσσονται με τα μελωδικά και ρυθμικά μέρη του συνόλου ή των μεμονωμένων οργάνων. Μαζί σχηματίζουν ένα μείγμα αυτοσχεδιασμού και συνθετικής μουσικής.